مس در طبيعت بيشتر به صورت سولفيدها  CuFeS2 و  Cu2 S اکسيد  Cu2 O و غيره يافت مي شود و بسيار پراکنده است مقدار آن 0.0068 در صد قشر زمين است. به جز مقدار کمي که در اثر کاهش اکسيد آن با کک تهيه مي شود استخراج مس تا حدي پيچيده است. وجود مس براي کليه ي گياهان و حيوانات عالي ضروري است. مس در انزيمهاي متنوعي وجود دارد و فلز اصلي در رنگدانه ي حامل اکسيژن است. مس در جريان خون عمدتا روي نوعي پروتئين پلاسمايي حرکت مي کند. يک حالت ارثي که بيماري ويلسون نام دارد باعث باقي ماندن مس در بدن و عدم ورود آن به صفرا توسط کبد مي شود که در صورت عدم درمان مي تواند منجر به آسيبهاي کبدي و مغزي شود. يکي از روشهاي استخراج مس شامل اضافه کردن سيليکات به کانه ي سولفيد آهن و مس در دماي 1500 درجه ي سانتي گراد و عبور دادن هوا مي باشد. در اثر اين کار  FeSکه آسانتر به FeO تبديل مي شود با سيليکات به صورت سرباره در مي آيد و  CuS به  Cu2 O تبديل مي شود.براي تهيه ي مس خالص مي توان مس ناخالص را با روش الکتروليز خالص کرد که طي ان مس روي کاتد ته نشين مي شود.

فلز مس فقط با اسيدهاي اکسيد کننده مانند اسيد نيتريک غليظ و اسيد سولفوريک داغ واکنش مي دهد و در مقابل هوا و رطوبت پوشش سبز رنگ کربنات بازي مس پيدا مي کند.


مواظب باشيد : با تمامي ترکيبات مس بايد طوري رفتار شود گويي سمي هستند مگر اينکه خلاف آن ثابت شود. اين فلز در حالت پودر خطر آتش زايي دارد. 30 گرم سولفات مس براي انسان کشنده است. مقدار بي خطر مس در آب آشاميدني بر حسب منبع آن متفاوت است اما مرز آن بين 1.5 تا 2 ميلي گرم در هر ليتر است.